کرمان خبر

سم و میوه را با هم می خوریم...

در سال 1365 بود که کامیونی حامل تعدادی گاو از مسیر خود در 90 کیلومتری شمال شهداد در منطقه ای که کلوت های شگفت انگیز کویر این منطقه در آن قرار دارند منحرف و دچار سانحه شد.

بر اثر این حادثه راننده و تعدادی از گاوها جان خود را از دست می دهند اما گویا گرمای بیش از حد این منطقه در سالیانی که گذشته است مانع از این شده است که هیچ موجود ریز و درشتی این گاو را که 21 سال پیش در این منطقه جسدش رها مانده است تجزیه کند.

کویر شهداد از گرمترین نقاط جهان است که هیچ موجود زنده ای توان زندگی در آن را ندارد و سالم ماندن جسد این گاو دلیل این مدعاست.این عکس را                    عباس تقی زاده یکی از خبرنگاران کرمانی گرفته است. کویر شهداد و کلوت های آن از جاذبه های گردشگری استان کرمان محسوب می شود.

مردم در تنگنا

این بار بی بی، استاد را پیدا کرد...

هوا گرم بود و مثل همیشه روزهای پنج شنبه را در منزل بودم ، همیشه در چنین فرصتهایی با سر به سوی منزل استاد می رفتم تا دقایقی را نزد او سپری کنم و برای اینکه با او باشم در خواست می نمودم هر جا مایل باشند ، ایشان را ببرم  چرا که همراه بودن با او برایم کلاس درسی بود که عشق و انسانیت را از او می آموختم . آری استاد علی اکبر صنعتی از آنجا که خودش عاشق حق تعالی و عارفی به تمام معنا بود ، این مباحث را به شیرین ترین روش آموزش می داد.با او بودن برایم افتخاری بود و پشت سر استادی که به معنی واقعی به اوج وارستگی و کمال رسیده بود حرکت می کردم و احساس شعف و شادی می کردم.

استاد صنعتی تا بدانجا رسیده بود که نه تنها در ظاهر ، بلکه در باطنش خود را نوری از انوار حضرت حق می دانست  و او را همه چیز و خود را هیچ می پنداشت . مناعت طبعش تا بدانجا بود که همگان هنرش را تحسین می کردند و او بر ناچیز بودن آن اعتراف می کرد . آری من که یک رهرو ساده بودم در کنار او احساس بزرگی می کردم و خود را به خدا نزدیک احساس می نمودم.

کجایی استاد که هر لحظه تشنه دیدار تو هستم و دلم برای کلاسهایت تنگ شده و می خواهم برای یک بار دیگر چهره نورانی تو را از نزدیک ببینم .

استاد صنعتی بدلیل علاقه بسیاری که به مادرش داشت و ارتباط عجیب و عاطفی که بین این دو نفر درگذشته به وجود آمده بود ، حتی سالیان سال پس از مرگ بی بی ، چنان اشکهایش برای او جاری می شد که گویی همین امروز مادرش را از دست داده است .

آری اینبار نیز همانگونه شد ، با این تفاوت که بعد از دیدار از مقبره جهان پهلوان تختی و بی بی ، استاد قبر چندین تن از مقامات دولتی زمان شاه را به من نشان داد و مطلبی را فرمود که هیچ وقت فراموش نخواهم کرد. استاد گفت این سنگ که بر روی آن ایستاده ای و خاکی که این سنگ بر روی آن قرار دارد و این مقبره متعلق به کسی است که در زمان حیاتش قدرت نگاه کردن در چشمانش را کسی نداشت و آنقدر قدرتمند و بی رحم بود که کسی جرات ایستادن در مقابلش را نداشت ولی این فرد نمی دانست که این دنیا فانی است و روزی خواهد رسید که امثال ما بر روی مقبره وی بایستیم .پس بدان که هرگز به وسوسه های دنیا دل نسپاری و آگاه باش که عاقبت همه در انتها همین جاست ، پس ظلم و تعددی به مظلومین جایز نیست .

به محض ورود به ابن بابویه پیرزنی فرتوت خود را جلوی ما قرار داد و تقاضای چیزی نمود و استاد نیز به منوال همیشه که جیب بغل کتش را پر از اسکنانس می کرد ، دست در جیبش کرد و به پیرزن داد ، پیر زن که انتظار این مبلغ را نداشت گویی چند سال جوان شده و با شتاب از پیش ما رفت ، بر سر قبر بی بی نشسته بودیم و قاری هم آیه ای از سوره جمعه را تلاوت می کرد که دیدم همان پیر زن در حالیکه چادرش را تا روی صورتش کشیده بود و می دانست که باید نزد چه کسی برود ، به پیش استاد رفت و تا خواستم چیزی بگویم ، استاد مرا با اشاره ای ساکت کرد و مشت پیر زن را برای بار دوم پر کرد و دوباره نشست . هنوز ساعتی از آن لحظه نگذشته بود که سه باره همان پیرزن که این بار چادرش را عوض کرده بود به نزد استاد رفت و باز تا خواستم چیزی بگویم، استاد در حالیکه با لبخندش مرا وادار به سکوت می کرد ، به پیر زنی مبلغی را داد .

بعد از زیارت اهل قبور موقع برگشت به خانه قبل از اینکه سوار ماشین شویم تعدادی از آشنایان همان پیر زن به نزد استاد آمدند و هر کدام صله ای دریافت کردن و ما برگشتیم در راه از استاد پرسیدم که این پیر زن سه بار نزد شما آمد و هر سه بار او را نا امید نکردید ، دلیلش چه بود؟ استاد با لبخندی پاسخ داد که پیر زن اگر نیاز مالی نداشت حتی برای یکبار هم نزد ما نمی آمد ، حتم دارم که او با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می کند ، خودش که چیزی از عمرش باقی نمانده است پس لابد نان آور خانه اش است و بدلیل نیازش حاضر شد سه بار متوالی نزد ما بیاید ضمن اینکه شاد کردن دل این پیر زن به تمام دارائیهای دنیا می ارزید.

استاد چون خودش با سختی های بسیاری مواجه بوده است و طعم تلخ یتیمی و فقر را چشیده بود دلش می خواست به هر شکلی به این جماعت کمک کند و تحمل دیدن اشک یتیم و ناله پیر زن و مرد بیکار با عائله بسیار را نداشت و به همین دلیل در ساخت مجسمه هایش این سه را ساخت که می توانید در موزه 13 آبان میدان امام خمینی ، مجسمه مرد عائله مند و اشک یتیم و ناله پیرزن را ببینید و فقر از چهره آنها هویداست. صنعتی اولین مجسمه ساز ایران بود که به غیر از ساخت چهره افراد مشهور به ساخت مجسمه از فقر مردم و گرفتاری های روزمره و افراد عادی و زحتمکش که در بین مجسمه زندانیان در بندش کاملا مشهود است ، اقدام کرد و شاید به همین دلیل بود که مردم را با مجسمه سازی آشتی داد . خودش می گفت که در بین افراد مراجعه کننده به موزه می بینم که بسیارند کسانی که در بین مجسمه ها به دنبال چهره خودشان می گردند .

پس از گذشت چندین سال  استاد به دلیل سکته مغزی قادر به حرکت نبود ، به همراه همسرم و پرستارش استاد را به نزد بی بی بردم و وارد ابن بابویه شدیم و من به دلیل اینکه بسیار به اینجا آمده بودم وظیفه پیدا کردن قبر بی بی را داشتم و خواستیم استاد را سوار بر ویلچر ببریم ، که نا هماهنگی سطوح باعث شد تا استاد را از روی ویلچر بلند کنیم و با کمک پرستارش و همسرم که زیر بغل استاد را گرفته بودن به حرکت در بیاییم. به دلیل خسته شدن استاد از آنها خواستم بایستند تا من که آشنا تر بودم قبر بی بی را پیدا کنم و با ویلچر به دنبال قبر بی بی به جستجو پرداختم و هر چقدر می گشتم کمتر می یافتم. در همین حین همسرم که متوجه خستگی استاد شده بود به من گفت سریع خودت را برسان تا ویلچر را برای نشستن استاد آماده کنیم و شاید مصلحت نیست که امروز بر سر قبر بی بی حاضر شویم و بهتر است بیایی تا بر گردیم و من هم که نا امید شده بودم به سمت آنها حرکت کردم در بین دو سنگ ویلچر ایستاد و هر چه کردم ویلچر تکان نمی خورد نه به عقب می رفت و نه به جلو ، من هم متعجب به ویلچر و سنگی که چرخ را نگه داشته بود ، نگاه کردم و صدای همسرم را می شنیدم که می گفت یک ویلچر را نمی توانی به اینجا بیاوری ، بگذار ما به نزد تو بیاییم و با کمال تعجب متوجه شدم که ویلچر بر روی قبر بی بی متوقف شده و این باعث شده است که من نتوانم یک ویلچر 20 کیلویی را حرکت دهم ، هنوز هم با بیاد آوردن این خاطره اشک در چشمانم جمع می شود و باورم نمی شود که چگونه در عین نا امیدی و زمانی که قصد برگشت به خانه را داشتیم این مادر و فرزند چگونه همدیگر را پیدا کردند و این آخرین دیدار استاد با مادرش بود که لحظه لحظه آن در ذهنم نقش بسته است .

آری به همسرم گفتم سریع آقا را بیاور که بی بی این بار استاد را پیدا کرد و همسرم که اشک می ریخت متوجه این اتفاق شد و استاد هم همچون همیشه خوشحال از اینکه توانسته بودیم وی را به نزد مادرش بیاوریم در افکار خودش غوطه ور شد و با مادرش به صحبت نشست و ازهمراهانم خواستم که از آقا فاصله بگیرند و بگذارند این مادر و فرزند چند لحظه ای را با هم به گفتگو بنشینند.

افسوس و صد افسوس که او را از دست دادیم ، به راستی او مرد خدا بود و مورد عنایت حضرت حق قرار داشت و در رفتارش ، چهره اش و بیانش جز نیکی نمی توانستیم ببینیم .

فاخره صبا درگذشت

همسر مرحوم افضلی پور از بنیانگزاران دانشگاه کرمان روز گذشته در سن ۸۵ سالگی به دیدار حق شتافت.

بنا به این گزارش "فاخره صبا" در تمامی روزهای تلاش مقدس همسرش(مرحوم افضلی پور) برای ساخت دانشگاه کرمان همراه و یاوری فداکار برای او بود.

مرحوم افضلی پور در خاطراتش از همسر خود که برای ساخت دانشگاه کرمان با او مشورت نمود می نویسد:"این اندیشه را در سال 1349 با همسر مهربان و فدارکام بانو فاخره صبا در میان گذاردم او همچنانکه انتظار می رفت با نهایت خرسندی و حسن تفاهم از آن استقبال کرد و پیشنهاد نمود که برای این منظور شایسته است یک بیمارستان بسازم من نظر او را بسیار پسندیدم اما روشن است که یک بیمارستان پس از ساختن شدن و آماده گشتن در مرحله اول نیازمند پزشک و جراح و پرستار و کادر فنی است که باید آموزشهای لازم را دیده باشند بدین سبب با خود اندیشیدم بهتر است به جای یک بیمارستان یک دانشگاه تاسیس کنم که مانند همه دانشگاههای معتبر جهان یک یا حتی چندین بیمارستان ضمیمه آن خواهد بود. این دانشگاه ضمنا خواهد توانست نیازهای علمی دیگر کشور را به ویژه از لحاظ ترتیب کادر آموزش شایسته نیز به خوبی برآورد.

به هر حال فکر تاسیس یک دانشگاه در اردیبهشت ماه سال 1350 قطعی شد و همسرم نیز با خرسندی بسیار آن را پذیرفت زیرا تاسیس یک دانشگاه که ایجاد یک بیمارستان جزئی از آن است نظر اولیه او را نیز تامین می کرد."

یادش گرامی باد...

جالب این که این کاریکاتور در بروشور مربوط به این جشنواره در کشور اسپانیا چاپ شده ...

قاعدتا با اون بوي آش استقبال مردم نمي تونست كم باشه!

خداييش نمي شد از خوردن اين آش گذشت!

همينطور اين يكي... 

و اين آش بلغور با چاشني برگ مو بهترين شد

اين خانم(گلزاري) هم ۶۰-۵۰ تا ظرف آش رو بايد تنهايي مي چشيد تا بهترين آش رو انتخاب كنه...

اين خانم(مظفري) بهترين آشپز جشنواره شد 

و با سرعتي باورنكردني آش ها خورده شد!

گزارش مكتوب جشنواره آش:

جشنواره آش کرمانی با چاشنی بی‌نظمی

سیما کارآمزیان- اختصاصی بام کویر

بعد از دو تجربه سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردش‌گری کرمان در برپایی جشنواره‌های غذاهای سنتی کرمان این‌بار سازمان فرهنگی هنری شهرداری پیش‌قدم شده بود تا سومین جشنواره را که به آش‌های کرمانی اختصاص داشت در پارک ریاضیات برگزار کند. بر خلاف دو جشنواره‌ی قبلی که با شرکت خانواده‌ها همراه بود و حتی برخی شرکت‌کنندگان آقایانی بودند که غذاهای خود را با نام همسرشان روی میز داوری گذاشته بودند، در جشنواره‌ی آش کرمانی همه آش‌پزها و قریب 90درصد تماشاگران را خانم‌ها تشکیل می‌دادند.

قطع و وصل شدن پی‌درپی برق و در نتیجه میکروفون مجری برنامه، صدای موسیقی که بی‌موقع زیاد و کم می‌شد و بی‌نظمی جشنواره از جمله نکاتی بود که نشان می‌داد برگزار کنندگان جشنواره چندان از تجربه‌ی دو جشنواره‌ی قبلی استفاده نکرده بودند!

در این میان بوی خوش آش که باعث تجمع بیش از حد حاضرین کنار میز داوری شده بود کار قضاوت را برای تنها داور این مسابقه دشوار کرده بود.

خانم گلزار تنها داور این جشنواره بود و همین موجب اعتراض برخی شرکت‌کنندگان شده بود. این دسته از شرکت‌کنندگان اعتقاد داشتند چطور یک نفر به تنهایی که باید در مدت زمان کوتاهی مزه بیش از 50 آش مختلف را بچشد می‌تواند قضاوت عادلانه‌ای داشته باشد و البته این نکته‌ای بود که خود گلزار نیز کم و بیش آن را قبول داشت. او برای تعیین بهترین آش ده فاکتور از جمله مواد اولیه، طرز پخت حبوبات و سبزیجات آش، چاشنی آش، تزیین و جا افتادگی آش را در نظر گرفته بود. صدیقه مهدی‌زاده یکی از شرکت‌کنندگان جشنواره‌ی آش بود که اوماچ (شولی) یونجه پخته بود. او در مورد عدم استقبال جوان‌ها از غذاهای سنتی و استقبال از فاست فودها می‌گوید: « دخترهای امروزی غیرتشان نمی‌گذارد پای گاز بایستند و می‌خواهند همه چیز آماده باشد. در حالی‌که حتی اگر یک سیب‌زمینی آب‌پز هم بخورند خاصیتش از این پیتزاها و ساندویچ‌ها بیشتر است.»

اما یک خانم جوان حاضر در جشنواره به نوعی صحبت‌های خانم مهدی‌زاده راقبول ندارد و می‌گوید:« غذاهای سنتی برای این‌که خوش‌ طعم باشند باید با حوصله و زمان پخته شوند و جا بیفتد اما بسیاری از خانم‌ها، شاغلند و مثل مادران خانه‌دارشان نمی‌توانند برای غذا پختن وقت بگذارند. شهر هم که تا دلتان بخواهد فست‌فوت دارد اما برای پیدا کردن یک ظرف آش خوب باید کل شهر را بگردی. خوب طبیعی است که ذائقه جوان‌ها به این فست‌فوت‌ها عادت می‌کند.»

خانم ایرانمنش یکی دیگر از شرکت‌کنندگان جشنواره‌ی آش بود او که با چهار آش جو، رشته، شولی و بلغور در مسابقه شرکت کرده بود می‌گوید:« جوان‌ها اگر بدانند این غذاها چقدر خاصیت و ویتامین دارد طرف این غذاهای آماده نمی‌روند»

اما او نیز معترف است که از ساعت 6تا 5 بعد از ظهر برای پختن آش‌های مسابقه وقت صرف کرده است.

خانم سیاح که مربی آشپزی جامعه‌ بازنشستگان ناحیه‌ی 2 آموزش و پرورش است یکی دیگر از شرکت‌کنندگان جشنواره بود که سه نوع آش جو، ترشک و آش‌ ماش پخته است. او نیز معتقد است عطر و مزه غذاهای قدیمی را غذاهای امروزی ندارند چون با حوصله و علاقه پخته می‌شوند.

اما وی از منتقدین جدی این جشنواره بود و می‌گوید: «مراسم اصلا انضباط نداشت. برگزارکنندگان می‌بایست حداقل با چای از مردم پذیرایی می‌کردند.»

سیاح نحوه‌ی برگزاری و داوری جشنواره را نیز چندان مناسب نمی‌داند و می‌گوید:« تعداد داوران باید بیشتر می‌بود، روی میز داوری حداقل ده جور آش جو بود و یک نفر در مدت حداکثر 45 دقیقه چطور می‌توانست بین تمام آن‌ها قضاوت می‌کند و نکته‌ی دیگر این‌که به نظر من همه‌ی شرکت‌کنندگان باید از ظرف‌های یک شکل استفاده می‌کردند چون مسلم است که هر چه ظرف شیک‌تر باشد جلوه‌ی بیشتری به غذا می‌دهد.»

اما در نهایت از بین 31 شرکت‌کننده، 6 نفر به عنوان نفرات برتر جشنواره انتخاب شدند. زهرا مظفری با آش جو و شولی جایزه اول را دریافت کرد و بیات، فاطمه شریفی، شمسی فتحی‌زاده، نرگس موسی‌نژاد، شهناز کاظم‌پور به عنوان نفرات دوم تا ششم معرفی شدند.

جشنواره‌هایی مثل جشنواره‌ی آش کرمانی علی‌رغم تمام انتقاداتی که به آن وارد بود برای شهر آرام و کم تحرک ما غنیمت است و باید از برگزاری آن‌ها استقبال کرد. البته نظم دادن به چنین جشنواره‌هایی و اجرای بهتر آن ذهنیتی مطلوب‌تر در شهروندان برای شرکت فعال‌تر در آن به جای می‌گذارد ضمن این‌که بایستی استاندارد مشخصی نیز برای داوری در نظر گرفته شود تا یک نفر مسوول تمام ناکامی‌های شرکت‌کنندگانی که برنده نمی‌شوند، نباشد.

در این میان کسانی نیز که به‌عنوان تماشاگر شرکت می‌کنند خودشان بایستی عامل نظم این جشنواره باشند تا روال عادی کار بدون مشکل پیش رود و در پایان برگزاری هم کارگران شهرداری مجبور نباشند ظرف و آش‌های بر زمین ریخته را جمع نمایند.

اما به هر حال یادتان باشد بعد از خوردن آش‌های خوشمزه‌ی کرمانی حتما چند دانه "کِسِرک" یا نبات هم بخورید تا دم نکنید!

این عکس نه ارتباطی با گقتمان دوم خردادی داره و نه ارتباطی با ضعف های دولت نهم. ولی می تونه یک چشم انداز جالب در مورد هرچی که دوست دارید در مورد این عکس برداشت کنید باشه!!

همه بايد نسبت به اقداماتي در جهت محدود كردن آزادي‌ها واكنش نشان دهند

سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي با صدو بيانيه‌اي مسائلي از جمله بازداشت دانشجويان دفتر تحكيم وحدت، پلمپ دفتر سازمان ادوار تحكيم وحدت، توقيف مجدد روزنامه هم ميهن و لغو امتياز روزنامه مشاركت را مورد تحليل قرار داد.

به گزارش ايسنا صادركنندگان اين بيانيه با بيان اين‌كه " اين اقدامات موجي است كه از برخورد با نهادهاي مستقل از قدرت حكايت دارد" افزوده‌اند: ريشه‌ها و ابعاد جديد پيش‌بيني حوادثي كه در آينده رخ خواهد داد، تنها در چارچوب درك واقعي از شرايط سياسي و اجتماعي كشور قابل تحليل است.

هم‌چنين با بيان اين اعتقاد كه " در شرايط فعلي آثار و نتايج شديدا زيانبار رويكردها، سياست‌ها و اقدامات غلط و شعاري به شدت چهره‌نمايي مي‌كند" مواردي از جمله وضعيت بيكاري، تورم، قيمت اجاره و خريد مسكن را از " علائم آشكار يك بحران واقعي در عرصه اقتصادي" برشمرده شده است.

سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي در اين بيانيه هم‌چنين نسبت به تصميمات گرفته شده در عرصه ديپلماتيك و عواقب و نتايج آن انتقاد كرده و از جمله به صدور قطعنامه‌ها از سوي شوراي امنيت و نتايج آن در شرايط فعلي اشاره كرده و " قطع روابط اقتصادي، كاهش چشم‌گير سرمايه‌گذاري‌هاي خارجي، تحريم كالاها و . . ." را از نتايج تصميات غلط در عرصه سياست خارجي دانسته است.

در اين بيانيه هم‌چنين حوزه سياست داخلي قابل انتقاد توصيف شده و در همين زمينه به انتقادات به ويژه از سوي برخي نزديكان جناح حاكم اشاره شده و امده است: تبليغات سنگين و ارائه آمارهاي ساختگي و نامعتبر در اين زمينه راهگشا نيست.

نويسندگان اين بيانيه با اشاره به شرايطي كه توصيف كرده‌اند و نيز اشاره به نزديك شدن به انتخابات مجلس آينده در چنين شرايطي ابراز عقيده كرده‌اند: چنين شرايطي جريان حاكم را به شدت نسبت به سرنوشت خود نگران كرده است. به طور كلي اين جريان دو راه پيش رو دارد؛ يا اين‌كه در سياست‌ها و رويكردهاي خود تجديدنظر كند و اشتباهات گذشته خود را بپذيرد و درجهت اصلاح آن تلاش كند. يا اين‌كه بر روش‌هاي پيشين خود اصرار بورزد كه متاسفانه حوادث اخير بيانگر اين واقعيت است كه راه دوم را انتخاب كرده است.

سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي ايران معتقد است: هرچه مي‌گذرد آستانه تحمل برخي از نيروهاي جريان حاكم كم‌ مي‌شود و حوادثي كه اين روزها با آن مواجه هستيم از جمله بازداشت اعضاي شوراي مركزي دفتر تحكيم وحدت، پلمپ دفتر ادوار تحكيم وحدت و توقيف مجدد روزنامه هم‌ميهن نشانه‌هاي آن است و دامنه اين حركت جديد تمامي كانون‌ها و شخصيت‌ها را كه در يك فعاليت آزاد و قانوني مي‌توانند حضور داشته باشند را در بر مي‌گيرد. ايجاد محدوديت براي مطبوعات و رسانه‌ها از جمله خبرگزاري ايلنا، همگي نشانگر عدم تحمل اين جريان است.

صادر كنندگان اين بيانيه هم‌چنين با بيان اين‌كه " سازمان ادوار تحكيم وحدت يك تشكل سياسي داراي مجوز رسمي از سوي وزارت كشور است" خاطرنشان كرده‌اند: تشكل‌هاي سياسي رسمي و قانوني زير نظر كميسيون ماده 10 احزاب وزارت كشور فعاليت مي‌كنند و مادام كه فعاليت آن‌ها مجاز شمرده شده باشد، هيچ دستگاهي حق برخورد با آن‌ها را ندارد از اين نظر پلمپ دفتر سازمان ادوار تحكيم وحدت را بايد نقطه عطفي در برخورد با تشكل‌هاي سياسي رسمي مستقل دانست و نقطه آغازي براي برخورد با احزاب سياسي شمرد.

در ادامه اين بيانيه افزوده شده است: با نزديك شدن به انتخابات مجلس بايد شاهد وقوع اشكال جديدتري از اين نوع برخوردها باشيم؛ لذا سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي ايران ضمن محكوم كردن برخوردهاي اخير با فعالان سياسي و دانشجويي و محدوديت آزادي‌هاي قانوني نسبت به عواقب زيان‌بار اين اعمال هشدار مي‌دهد و از همگان مي‌خواهد نسبت به اقداماتي كه در جهت محدود كردن آزادي‌ها و فعاليت‌هاي كانون‌هاي سياسي مستقل در حال صورت گرفتن است واكنش نشان دهند. به ويژه دانشجويان عزيز را متذكر مي‌شويم كه تشديد فشارها بر جنبش دانشجويي با هدف دوگانه ايجاد انفعال و راديكاليزه كردن فضاي جنبش دانشجويي است و براساس تجارب سال‌هاي اخير تنها يك نتيجه خواهد داشت. بنابراين مواجه آگاهانه و مدبرانه به منظور خنثي‌سازي اهداف اين حركت و حفظ فضاي پرتحركي كه به تدريج در دانشگاه‌ها در حال شكل‌گيري است و نيز حضور فعال و موثر در انتخابات آينده پاسخي از سر درايت و تدبير به طراحان سناريوهاي جديد خواهد بود.

یک سوال اساسی...

درسته که می شه روزنامه های منتقد رو توقیف کرو و درسته که می شه سایت ها و خبرگزاری های منتقد رو هم فیلتر کرد ولی....

آیا میشه ضعف های دولت نهم رو هم فیلتر کرد و از دید ناظران و افکار عمومی پنهان نمود؟

کاریکاتور: بزرگمهر حسین پور

وحید قرایی/کرمان ما

18 تیر 1378 را می توان آغاز حرکتی دانست که هدف آن از بین بردن کارایی جنبش دانشجویی اصلاح طلب در ایران بود.

 در آن روزها مجموعه دفتر تحکیم وحدت متشکل از تشکل های سیاسی اصلاح طلب دانشجویی به دلیل انسجام قابل توجه، و ارتباط گسترده با سایر اصلح طلبان توانایی این را داشت که در بسیاری از مسائل سیاسی آن زمان تاثیرگذاری فراوانی داشته باشند. در حقیقت این بخش از جنبش اصلاح طلب ایران در کنار مطبوعاتی که هنوز طعم تلخ توقیف های گسترده را نچشیده بودندبه عنوان سدی مستحکم در برابر تندروی های تمامیت خواهان که خواستشان متوقف کردن حرکت های اصلاح طلبانه بود قلمداد می شدند چه اینکه در میان مردم نیز این دو بخش تاثیرگذاری زیادی از خود نشان داده بودند.

پس دور از ذهن نبود که گروههای فشار به عنوان یک اهرم دارای تکیه گاههای قدرتمند در میان این تمامیت خواهان همواره به دنبال فرصتی برای کم اثر کردن این بعد جنبش اصلاحی باشند.

سرانجام نیز بهانه برای حمله فیزیکی گسترده به این جنبش با توقیف روزنامه سلام و اعتراض های دانشجویی بعد از آن فراهم شد و آن خشونت عریان دامن بسیاری از دانشجویان فعال سیاسی اصلاح طلب را گرفت.

سخنی به گزاف نیست که آن برخوردهای آن روزها اکنون نیز همچنان به صورت هایی دیگر ادامه دارد و موج فزاینده برخورد با دانشجویان برای این که هیچگاه به آن وضعیت مطلوب و تاثیر گذار خود نرسند به خوبی نشان دهنده این موضوع است.

اما با وضعیت فعلی آیا می توان راهی برای برون رفت از وضعیت فعلی که جنبش دانشجویی دچار آن شده است یافت؟

به نظر می رسد یکی از راههای باقی مانده، ائتلاف مجدد اصلاح طلبان خارج از دانشگاه با جنبش دانشجویی و ایجاد امکان حمایت های همه جانبه متقابل میان این دو گروه اصلاح طلب در داخل و خارج از دانشگاه باشد.

در حالیکه نمی توان کتمان کرد که حمایت و پشتیبانی اصلاح طلبان داخل حکومت در سال های اخیر آن چیزی نبوده است که بتواند جنبش دانشجویی را برای تعامل با آنها اقناع کند در عین حال بخشی از جنبش دانشجویی نیز در مجموعه تحکیم وحدت فراتر از امکانات عملی و شدنی در کشور تئوری پردازی نمودند و عملا اثر گذاری این مجموعه نسبت به گذشته افول قابل توجهی داشت و نتیجه تقریبا آن شد که مد نظر تمامیت خواهان بود گرچه با ابزاری خشونت بار و با انواع و اقسام فشارها به تشکل ها و دانشجویان سیاسی به دست آمد.

اینک و در زمان حال از دست دادن فرصت تعامل همه جانبه اصلاح طلبان چه در داخل دانشگاه و چه بیرون آن مطلوب نیست و ثمربخشی حرکت های دانشجویی زمانی ملموس خواهد بود که با بازنگری در برنامه ها امکان نزدیکتر شدن به گروهها و احزاب اصلاح طلب فراهم شود. (البته نشانه های روشنی از این رویداد خصوصا پس از برخورد با دانشجویان پلی تکنیک مشاهده شد.)

افراد شاخص جریانات مختلف اصلاح طلب نیز بایستی از تمام فرصت ها برای گفتگو و تعامل با دانشجویان استفاده کنند و خصوصا در شرایطی که جنبش دانشجویی بیش از پیش در معرض فشار قرار گرفته و با دانشجویان فعال سیاسی به شکل های مختلف برخورد می شود حمایت گسترده تر و موثرتری از آنها به عمل آورند تا شاید زخمهایی که در این سال ها بر پیکره جنبش دانشجویی نشسته است اندکی التیام یابد و امکان تعامل و مفاهمه تمامی نیروهای اصلاح طلب برای حرکت قوی تر و پیش برد جریان اصلاحات در کشورمان فراهم شود.

دبير كميته‌ي حقوقي انجمن صنفي روزنامه‌نگاران و مدرس حقوق مطبوعات گفت كه برخي تعابير به كار برده شده درباره‌ي مطبوعات اصولا مبناي حقوقي ندارد و در هيچكدام از قوانين حقوقي ايران چنين الفاظي به كار نرفته است.

كامبيز نوروزي در گفت‌وگو با ايسنا با اشاره به تعابيري كه پيش از اين درباره‌ي مطبوعات به كار رفته است اظهار داشت: اين در حالي است كه مطبوعات قانون خاصي دارند و ساير رسانه‌ها نيز كه فاقد قانون خاص هستند مشمول قوانين عمومي كشور مي‌شوند.

وي تاكيد كرد: اگر يك رسانه مرتكب اقدامي غيرقانوني شود بايد با آن رسانه‌ي معين در چارچوب اقدام غيرقانوني آن برخورد قانوني انجام گيرد و شكي نيست كه در اين صورت اين رسانه بايد با رعايت قانون، تحت تعقيب و محاكمه قرارگيرد.

دبير كميته‌ي حقوقي انجمن صنفي روزنامه‌نگاران با اشاره به تعابيري كه برخي مسوولان درباره مطبوعات به كار مي‌برند خاطر نشان كرد: تهديد مطبوعات در شان رسانه‌هاي كشور و مسوولان نيست. بهتر است اگر مواردي سراغ دارند كه نشريه‌اي مرتكب جرمي شده با توجه به مسووليت‌شان و همچنين مسووليت هيات نظارت بر مطبوعات با آن جرم معين برخورد كنند اما توجه داشته باشند نسبت دادن اين مفاهيم فاقد پايگاه حقوقي است.

مدرس حقوق مطبوعات همچنين يادآور شد: بايد ديد احساس نياز براي اصلاح قانون مطبوعات در چه بعدي صورت مي‌گيرد. برخي براي توسعه‌ي آزادي مطبوعات، ارتقاي امنيت حرفه‌يي و استقلال حرفه‌يي مطبوعات به دنبال اصلاحاتي در قانون مطبوعات هستند و عده‌اي ديگر معتقدند اين قانون بايد در جهت اعمال كنترل و نظارت بر مطبوعات اصلاح شود. تصور من اين است كه اصلاح و تغيير در اين باره زماني مفيد است كه در جهت ارتقاي آزادي، استقلال و امنيت مطبوعات باشد در غير اين صورت به صلاح هيچ كس نيست.

وي يادآور شد: در هفته‌هاي اخير اظهارات نسبتا تندي نسبت به مطبوعات خصوصا از ناحيه‌ي مسوولان محترم قوه‌ي مجريه را شاهد بوديم؛ البته اظهارنظر حق همه‌ي اشخاص است اما زماني كه قرار است تصميمي اتخاذ شود بايد موضوع، معين و دقيق باشد در حالي كه اين اظهارات بسيار كلي است.

نوروزي تصريح كرد: جامعه‌ي روزنامه‌نگاران ايران و همچنين صنف مطبوعات مسلما معتقد به نظام هستند، در چارچوب قوانين كشور فعاليت مي‌كنند و از نظر تعهد حرفه‌يي متعهدانه عمل مي‌كنند؛ ممكن است خطا اتفاق بيفتد اما ما در حال حاضر از نظر رعايت حقوق و اخلاق حرفه‌يي در يكي از بهترين شرايط هستيم و اين امر در كنار ارتقاي كيفيت روزنامه‌نگاري افزايش چشم‌گيري داشته است.

دبير كميته‌ي حقوقي انجمن صنفي روزنامه‌نگاران با تاكيد بر اينكه امنيت ملي و حفظ نظام بر جامعه‌ي مطبوعاتي ايران حاكم است، گفت: اگر چه در فضاي رسانه‌يي كشور ما اختلاف نظر و سليقه وجود دارد اما همه در اعتقاد به اين مباني اشتراك دارند و روا نيست به مطبوعاتي كه با اين مرارت در حال فعاليت هستند اين قبيل نسبت‌هاي نادرست داده شود.

نوروزي در پايان خاطر نشان كرد: مسلما اگر قوه‌ي مجريه و قضاييه ارتكاب جرمي به وسيله‌ي يك نشريه را شاهد باشند حق دارند با اين جرم در چارچوب قانون برخورد كنند اما شايسته نيست به خاطر اختلاف سليقه و ديدگاه، مطبوعات تحت فشار و آماج اين نسبت‌ها قرار گيرند.

همين امروز ياري شان كنيم

(این گزارش را حتما بخوانید)

گنبدی با تاریخ نسبتا مجهول...

اختصاصی روزنامه ایران

در منتهى اليه شرقى شهر كرمان و در نزديكى جنگل دست كاشت قائم، گنبد بزرگ و زيبايى از سنگ و گچ قرار دارد كه از جهات مختلف مورد توجه مردم كرمان و گردشگران قرار مى گيرد.
اين گنبد ۸ ضلعى به تمامى از سنگ است و عرض پى آن نيز در پايه به ۳ متر مى رسد . در ۸ طرف آن ۸ در به عرض ۲ متر قرار گرفته كه اخيراً براى مستحكم ساختن بنا و جلوگيرى از تخريب آن درگاه ها را با سنگ مسدود كرده و فقط يكى را باز گذاشته اند . البته قسمت بالاى گنبد از آجر ساخته شده است و مشخص نيست كه آيا روى گنبد كاشى بوده يا خير؟ در داخل گنبد، ظاهراً گچ برى ها و تزئين كارى هايى وجود داشته كه قسمت بالا فرو ريخته و قسمت پائين نيز تخريب شده است.
در مورد اين گنبد سرپرسى سايكس در كتاب، «هشت سال در ايران» مى نويسد: «از قبرستان كه رد مى شويد يك ساختمان هشت ضلعى سنگى خواهيد ديد كه گنبدى به شكل دو هلال بر آن قرار گرفته و قطر داخل آن ۱۸ فوت و هر طرفى نيز ۱۸ فوت و نوك آن آجرى و منتهى اليه آن دايره است . اين محل را جبليه مى نامند و تنها ساختمان سنگى كرمان همين گنبد جبليه است.
برخى معتقدند كه اين محل مقبره زرتشتيان بوده و برخى نيز عقيده دارند كه مزار سيد محمد تباشيرى است كه نسبت اخير در بعضى موارد تكذيب شده است . بديهى است در زمانى كه اين قبرستان را ويران كرده اند، سنگ اين مقبره را برداشته اند و براى نما به كار برده اند . برخى اين گنبد را متعلق به سلجوقيان مى دانند . «جبلى» تحريف يافته كلمه «گبرى» است و بر طبق قواعد اشتقاق هاى فارسى «گ» به «ج» بدل شده است . قدمت اين گنبد را از اين كلمه كه آن را گنبد «گبر» نيز گفته اند، مى توان حدس زد كه شايد مربوط به پيش از اسلام باشد و از بناهاى زرتشتى و گبرى است، گرچه استيل آن با استيل آتشكده تطابق ندارد . از سبك معمارى آن نيز استنباط مى شود بناى مذكور مربوط به اواخر دوره ساسانى است كه اوائل اسلام تعمير و مرمت شده است و يا اين كه در اوايل اسلام با الهام از معمارى ساسانى بناگرديده است.»
اما هرچه هست همين ناشناختگى بر مورد توجه بودن اين بنا براى مردم افزوده است . اما ظاهراً پژوهشگران تاكنون تحقيق جامعى در مورد تاريخ آن نكرده اند . به هر حال، هر چند سبك اين بنا بى شباهت با آثار سلجوقى نيست و نيز ويژگى هاى خاص معمارى دوران سلجوقى كه عبارت از اتساع و استحكام و عظمت بنا است در آن نمود دارد، ولى پايه و وضع كلى بنا قدمت بيشترى را نشان مى دهد و شايد يادگارى از دوران پيش از اسلام باشد كه برخى، روايات تاريخى نيز اين حدس را تأييد مى كند، چه اين كه سازنده گنبد را ارشير بابكان دانسته اند . ولى آتشكده شمردن اين بنا به علت عدم مشابهت آن با سبك و روش اين گونه آثار قابل قبول نيست. البته از روايات محلى كرمان چنين بر مى آيد كه سال ها پيش در يكى از زاويه هاى اين گنبد، سنگ گورى وجود داشته كه مردم كرمان به آن علاقه داشتند و بر سر اين مقبره نذر مى دادند و شمع و كندر دود مى كردند و نقل است كه اين سنگ در سيل مهيب كرمان در سال ۱۳۳۳ شمسى از ميان رفته است.
مطابق روايت ديگرى قبر دانيال حكيم، مشهور به پيرمراد، در اين مكان بوده و در داخل آن نيز بت هايى قرار داشته است . به طورى كه نقل مى كنند، سال ها پيش از اين، در دل اين گنبد گنجى عظيم بود كه اين روايت خود يادآور يكى از نام هاى آن موسوم به گنبد گنج است.
در عين حال، مردم كرمان به اين نظريه نيز اعتقاد دارند كه ملات اين بنا با شير شتر ساخته شده و همين امر را علت استحكام اين بناى «كم شناخته شده» مى دانند.
وضعيت فعلى
گنبد جبليه كرمان كه در سال ۱۳۱۶ شمسى به ثبت آثار ملى رسيده، اخيراً مرمت شده و از ۳ سال قبل به عنوان موزه سنگ (كتيبه هاى تاريخى) كاربرى يافته است . در آن مى توان كتيبه هايى مانند كتيبه مسجد آبدر اشكان را بر، كوچك ترين سنگ قبر كشف شده در استان كرمان به ابعاد ۲۲*۲۶ سانتى متر، وقفنامه سنگى آتشكده قناتغستان و سنگ قبر ميرزا آقاخان كرمانى را مشاهده كرد.

لینک مطلب در روزنامه ایران:
http://www.iran-newspaper.com/1386/860417/html/iran.htm

پاینده باد راه اصلاحات

حاشيه‌های مهم سفر خاتمی به شيراز

محمد علي ابطحی

پریروز با آقای خاتمی رفته بودیم شیراز. هدف اعلام شده سفر سخنرانی به مناسبت ایام تولد حضرت زهرا بود. در سالن خروجی فرودگاه، ملت ریخته بودند دور آقای خاتمی و عکس می‌گرفتند و امضا می‌خواستند. صادق خرازی به شوخی هی می‌گفت باز ازدحام شد. اشاره به تکذیبیه نیم‌بند خودش در مورد ادعای دست دادن آقای خاتمی در ایتالیا می‌کرد که گفته بود ازدحام شد.

هواپیمای رفت و برگشت توپولف بود؛ هر دفعه با تأخیر؛ و مهمتر گرمای وحشتناک داخل هواپیما. فکر می‌کردیم موسوی‌لاری نرسیده. داخل هواپیما کلی آقای خاتمی پشت موسوی‌لاری حرف زد که یک مرتبه دیدیم آن عقب ها نشسته بوده. آیت الله توسلی هم همراه بود. اینکه آیت الله توسلی که همیشه همراه امام بوده، در سفرها آقای خاتمی را همراهی می‌کند، نشانه شخصیت والای اوست.

میزبان آقای خاتمی، انصاری‌‌لاری استاندار سابق فارس بود که در بین دوستان از بهترین نیروهای قوی و عاقل اصلاحات شناخته می‌شود. خوبی سفر این بود که هیچ جای آن دولتی نبود. حتی اتومبیل‌هایی که ما را این‌سو و آن‌سو می‌بردند، مال افراد متمکنی بود که داوطلبانه خودشان با اتومبیلشان همراه بودند. طبعاً هیچ مقام دولتی نه استقبال آمده بود و نه دیدار کرد.

چندین جا برای جلسه سخنرانی پیش‌بینی کرده بودند که اجازه نداده بودند. مسجد بزرگی در وسط شهر شیراز ساخته‌اند که آیت الله ملک حسینی امام جماعت آنجاست. آدم آزاده‌ای است. در حد مراجع است. خیلی کسی را تحویل نمی‌گیرد. ایشان دعوت کرده بود که آقای خاتمی به مسجد ایشان برود. با بیلبورد در سطح شهر اعلام سخنرانی کرده بودند.

وقتی رفتیم از همه طرف جمعیت بود. در خود مسجد. در حیاط بزرگ مسجد و در خیابانهای اطراف. روزنامه‌های محلی نوشته بودند بیش از ده هزار ولی آمار رسمی یکی از نهادهای مربوطه را که کسی دیده بود، نوشته بود بیست هزار جمعیت برای شنیدن سخنرانی آمده بودند. اینها جمعیت عادی بودند که در میان آنان سربازان و نیروهای موظف نبودند. یکی از مسئولان روزنامه‌های محلی می‌گفت ارشاد ماها را خواسته و گفته از خاتمی نباید تیتر بزنید.

خاتمی برای رسیدن به مسجد از ازدحام جمعیت، عبایش را از دست داد و کلی ناراحت شد. واقعاً جمعیت غیر قابل باوری بود. شعار «خاتمی پاینده، رئیس جمهور آینده» جمعیت برای آقای خاتمی خیلی ناخوشایند بود. تحریک‌آمیز به نظر می‌رسید. یکی از بچه‌های صدا و سیمای محلی را دیدم. می‌گفت مسئولانمان گفته‌اند که در خبرهای استانی هیچ خبری از سفر آقای خاتمی پخش نمی‌شود. کم‌ظرفیتی مخالفان خیلی بامزه است.

روز دوم هیئت مدیره یک مرکز پزشکی بخش خصوصی از آقای خاتمی دعوت کرده بود. آقای حائری امام جمعه شیراز که فقط حدود 25 سال است که امام جمعه آنجاست هم آمده بود. آقای انصاری‌لاری در حد سه چهار دقیقه‌ای از آقای خاتمی تعریف کرد بلافاصله امام جمعه محترم سخنرانی کرد و گفت: باید بدانید که رئیس جمهور فعلی هم چیزی از آقای خاتمی کم ندارد. ما هم که البته این را نمی‌دانستیم، فهمیدیم. خبرنگاران و عکاسان استانی خیلی در این کمتر از ۲۴ ساعته زحمت کشیدند. روزنامه‌های خوبی در شیراز هست که بی‌اعتنا به حرف ارشاد، همه از خاتمی تیتر زده بودند.

رئیس جمهور سابق به شیراز رفت و بی‌آنکه هیچ یک از مسئولان حکومتی به دیدنش بیایند، با مردم فراوان علاقمندی دیدار کرد. این زیباترین ارتباط ممکن با مردم است. خانم شجاعی مشاور سابق رئیس جمهور و آقایان شریعتی و خانیکی هم همراه آقای خاتمی بودند.

در حالیکه یکی از مقامات در جلسه ای، وضعيت خیابان هزار و یکشب را دمل چرکین شهر کرمان دانسته است واحد های صنفی تعطيل شده رفع پلمب شده اند البته تا ۲۰ روز كه اجبارا بايد كار و كاسبي خود را از اين خيابان جمع كنند و به شرط تعطيلي در روزهاي ۵ شنبه!

البته اين سوال را هم بايد از اين مقام مذكور كه زياد به كرمان تشريف نمي آورند بايد پرسيد كه تاكنون چند بار از اين دمل چركين عبور كرده اند و از آنها كه اين وضعيت را از نظر ايشان در اين خيابان به وجود آورده اند پرسيده چرا اوقات خود را در اين خيابان سپري مي كنند و كمبود اين شهر چيست كه دمل چركين در خودش به وجود آورده؟

واقعا كه در پاك كردن صورت مساله استاديم!! و البته گور پدر كار و كاسبي مردم...

http://www.golagha.ir/guest/2007/Jul/%202/2417.php

دفاع قاضي هم ميهن از رفع توقيف روزنامه

سایت روز-به گزارش"نوروز"، سيدمحمد خاتمي صبح ديروز در گفت‌وگويي تلفني با تعدادي از اعضاي تحريريه روزنامه هم ميهن ضمن ابراز ناخرسندي از توقيف مجدد اين روزنامه به آنها قول داده است تا مراتب اين توقيف را از طريق رهبري و رئيس قوه قضائيه پيگيري كند.

خاتمي در اين گفت و گوي تلفني ضمن ابراز همدردي با كاركنان بي كار شده اين روزنامه آرزو كرده است كه مساله پيش آمده براي اين روزنامه به زودي حل و فصل شود.

خبر اظهارات خاتمي همزمان با آن منتشر شد که رييس شعبه 1083 دادگاه عمومي تهران که پيشتر حکم رفع توقيف هم ميهن را صادر کرده بود گفت: "روند دادرسي و دادگاه هيچ اشكالي نداشته و پاسخ ايرادات به مراجع مافوق و دادگاه تجديدنظر اعلام مي‌شود. "

سيدحسين حسينيان، درگفت‌وگو با ايسنا با بيان اين‌كه "روند دادرسي و دادگاه هيچ اشكالي نداشته" اظهار داشت: "پاسخ ايرادات طي 15 بند به مراجع مافوق و دادگاه تجديدنظر اعلام مي‌شود" و تاکيد کرد: ":منتظر رسيدگي دادگاه تجديدنظرمي‌مانيم."

اظهارات قاضي حسينيان، در پاسخ به سخنان سعيد مرتضوي دادستان عمومي و انقلاب تهران بيان مي شد که روز سه شنبه، راي رفع توقيف هم ميهن را مخدوش دانسته و اظهار داشته بود: "از آقاي غلامحسين كرباسچي قبل از برگزاري جلسه علني محاكمه هيچگونه تاميني اخذ نشده و قرار تامين كيفري در رابطه با وكيل متهم صادر شده و ايشان آنرا امضاء كرده‌اند كه اساسا صدور قرار تأمين كيفري براي وكيل مدافع بجاي متهم خلاف قانون و موازين آيين دادرسي كيفري است."

مرتضوي افزوده بود: "مطابق اصل 168 قانون اساس جلسه محاكمه مطبوعاتي مي‌بايست در حضور اعضاي محترم هيات منصفه و بصورت علني باشد و مدير مسئول روزنامه مطابق مسئوليتي كه در تبصره 4 و 7 ماده 9 قانون مطبوعات برعهده شخص وي قرار گرفته در حضوراعضاي هيات منصفه محاكمه گردد. در ما نحن فيه اساس مدير مسئول در جلسه محاكمه حاضر نشده و عذر موجهي نيز اعلام نكرده و عليرغم اين موضوع دادگاه به جاي مدير مسئول كه متهم پرونده است وكيل وي را محاكمه و از وي بدون حضور متهم آخرين دفاع نيز اخذ و پس از اعلام نظر هيات محترم منصفه مبادرت به محكوميت متهم به جزاي نقدي نموده است كه مراتب محاكمه و صدور راي بنحوي كه در اعتراضيه اين دادستاني خطاب به دادگاه محترم تجديد نظر استان تهران آمده خلاف موازين آمره قانون آيين دادرسي كيفري اقدام گرديده است لذا محاكمه بنحو مذكور فاقد رسميت قانوني و راي صادره نيز نافذ نيست. "

در واکنشي جداگانه، وكيل روزنامه هم ميهن نيز با رد ايرادات دادستاني تهران درباره دلايل توقيف موقت اين روزنامه خاطر نشان کرد: "درخصوص قرار تامين كيفري طبق ماده 132 قانون آيين دادرسي كيفري، دادگاه به منظور دسترسي به متهم و حضور به موقع وي در موارد لزوم قرار صادر مي‌كند؛ در مورد اين پرونده دادگاه ضرورتي به صدور قرار نديده است. "

به گزارش ايسنا، وي با اشاره به صدور قرار التزام با شرط شرف براي مديرمسوول اين روزنامه از سوي دادگاه اظهار داشت كه دادگاه تكليفي ندارد كه حتما قرار صادر كند و دادگاه در مورد متهمي كه احتمال تباني يا فرار وي وجود داشته باشد، قرار صادر مي‌كند.

وكيل روزنامه هم ميهن در رابطه با ايراد دوم دادستاني تهران مبني بر عدم حضور مديرمسوول اين روزنامه در جلسه دادگاه اظهار داشت: طبق ماده 181 قانون آيين دادرسي كيفري هر گاه متهم بدون عذر در دادگاه حاضر نشود و وكيلي نيز حضور نيابد دادگاه مي‌تواند حكم جلب متهم را صادر كند.

وي در ادامه با اشاره به روند رسيدگي به پرونده هم ميهن تاکيد کرد كه تشخيص لزوم يا عدم لزوم حضور متهم در جلسه، به صراحت قانون بر عهده دادگاه است.

عليزاده طباطبايي همچنين با بيان اينكه با صدور راي دادگاه رسيدگي كننده به پرونده روزنامه هم ميهن توقيف اين روزنامه منتفي شد، نامه‌ي داستاني تهران و موارد ذكر شده در اين نامه را داراي مبناي قانوني ندانست و اظهار داشت: از قوانين موجود چنين استنباط نمي‌كنم كه دادستاني بتواند جلوي راي را بگيرد.

عليزاده طباطبايي در ادامه درباره بخشي از اين نامه كه به پرونده‌هاي متشكله در دادسراي كاركنان دولت اشاره دارد، گفت كه تاكنون هيچ اخطاري براي وكيل و روزنامه نيامده است و ما از تشكيل پرونده در دادسراي كاركنان دولت خبر نداريم و به فرض كه پرونده‌اي هم وجود داشته باشد بايد سير رسيدگي آن طي شود.

وي با بيان اينكه "تا وقتي شكايت به ما اعلام نشده و ما از خود دفاع نكرده‌ايم و مرجع صالح قضايي در اين زمينه تصميم‌گيري نكرده، نمي‌تواند موضوع مستندي براي توقيف روزنامه باشد"، گفت كه قانون مطبوعات موارد توقيف را اعلام كرده اما هيچ يك از آنها در اين مورد ديده نمي‌شود.

عليزاده با اشاره به صدور حكم جزاي نقدي براي مديرمسوول روزنامه از سوي دادگاه، گفت: ما نسبت به اين راي تجديدنظرخواهي كرديم و تا جايي كه ما اطلاع داشتيم دادستاني اعتراض نكرده بود؛ البته من زمان ابلاغ راي به آنها را نمي‌دانم.

هم میهن توقیف شد

هجوم به رسانه ها گسترده می شود 

سایت روز-كمتر از 24 ساعت پس از افتتاح رسمي شبكه تلويزيوني "پرس تي وي" از سوي محمود احمدي نژاد كه با شعار نگاه بي طرفانه به خبر افتتاح شد، روزنامه هم ميهن پس از 42 شماره و خبرگزاري كار بطور هم زمان توقيف و محدود شدند.

روزنامه هم ميهن در دور جديد انتشار خود كه از ارديبهشت ماه گذشته آغاز شد به همراه تعدادي از روزنامه نگاران حرفه اي راه و روشي ميانه رو و آرام را در پيش گرفته بود. با اين وجود بعد از انتشار چند شماره، اين شايعه در ميان مطبوعاتي ها پيچيد که به زودي توقيف خواهد شد.

از سوي ديگر خبرگزاري ايلنا، وابسته به خانه كارگر پس از چندين سال فعاليت همزمان با هم ميهن دچار محدوديت هاي تازه اي شد. اگرچه بر اساس وضعيت جديد ايلنا، توقيف شده محسوب نمي شود، اما از مسوولان آن خواسته اند تا اطلاع ثانوي از فرستادن اخبار بر روي تلكس خودداري كنند. چند روز پيش از اين دستورحيدري، مدير اين خبرگزاري "تحت فشار هاي متعدد از سوي وزارت ارشاد، نهادهاي امنيتي و.. مجبور به استعفا شده بود".

خبرگزاري ايلنا چند ماه پس از روي كار آمدن دولت نهم با محدوديت هاي بسياري مواجه شد تا جايي كه حدود يكصد نفر از اعضاي تحريريه آن يكباره اخراج شدند.

يكي از مقامات دولتي سال گذشته در مورد خبرگزاري ايلنا گفت: "خبرگزاري ايلنا خبرگزاري دشمن است چرا كه بيش از 60 درصد منابع گزارش سازمانهاي حقوق بشري از موارد نقض حقوق بشر در ايران از خبرگزاري ايلنا است".

خبرگزاري ايلنا ضمن انتشار اخبار کارگري، بسياري از اخبار مربوط به دانشجويان را نيز پوشش مي داد، اما دو هفته قبل به ايلنا دستور داده شد كه از درج اخبار دانشجويي بپرهيزد.

پيش از اين صفار هرندي وزير ارشاد در گفت و گو با هفته نامه پرتو سخن در مورد سياست مطبوعاتي دولت نهم گفته بود: "امروز در كشور احزاب بزرگ و قوي وجود ندارد، اما روزنامه هايي هستند كه كار احزاب را انجام ميدهند و اين با كار مطبوعاتي در تعارض است".

بر اساس همين برخوردهاست که برخي مطبوعاتي مي گويند روزنامه هم ميهن و خبرگزاري ايلنا بر اثر فشار مقام هاي دولت نهم توقيف شده اند. روزنامه هم ميهن در دوران انتشارش تنها يكبار جوابيه اي را از نهاد رياست جمهوري به چاپ رساند كه در پاسخ به مطلبي در باره تشكيل شوراي سياستگزاري و نظارت بر انديشه هاي احمدي نژاد بود. درآخرين شماره اين روزنامه هم نقل قولي از احمدي نژاد در مورد سهميه بندي برق درج شده بود كه از سوي نهاد رياست جمهوري تكذيب شد در حالي كه به گفته يكي از اعضاي تحريريه اين روزنامه خبر فوق به نقل از يکي از خبرگزاري هاي رسمي به چاپ رسيده بود. به گفته اين عضو تحريريه هم ميهن، رئيس جمهور در اين جوابيه راه و روش هم ميهن را تخريب دولت و استكباري خوانده بود. اين جوابيه همچنين روزنامه هم ميهن را متهم به تضعيف دولت اسلامي مي كرد. اين جوابيه به علت توقيف روزنامه چاپ نشد.

همچنين صبح ديروز جوانفكر، مشاور مطبوعاتي رئيس جمهور خبر از پي گيري قضايي خبر منتشره از سوي هم ميهن داده بود.

روزنامه هم ميهن و خبرگزاري ايلنا هر كدام ده ها نفر پرسنل دارند كه در وضعيت جديد همه آنها بيكار شده اند يا خطر بيکاري آنان را تهديد مي کند. برخي معتقدند تعطيلي هم ميهن و محدود کردن ايلنا در يك روز، از رويكرد جديدي در عرصه خبر و برخورد با رسانه ها از سوي دولت نهم حکايت مي کند. دولت نهم همواره از ابتداي روي كار آمدن به دنبال دشمناني در ميان رسانه ها بود. از نظر اين دولت همه كارهايي كه به ضرر مردم تمام شد از جمله گراني ها و تحريم هاي سازمان ملل و... توطئه رسانه ها بود.

 سهمیه بندی سوخت، جیره بندی سفرهای تابستانی

امروزه صنعت گردشگری با توجه به کارکرد و پیامدهای آن در حوزه‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی، زیست محیطی، دوستی و صلح و ... جایگاه ویژه‌ای را در میان فعالیت‌های بشری به خود اختصاص داده است.
تأثیراتی که این صنعت به عنوان عنصری تقویت کننده خصوصاً بر بنیه مالی کشورها می‌گذارد توجه بسیاری ملل را به خود جلب کرده است. در صحنه رقابت‌های جهانی، شاهد تلاش گسترده کشورها برای افزایش جذابیت‌ها و نیز توسعه و بهبود زیر ساختهای لازم هستیم.
سهم بسیار بزرگی که گردشگری در مبادلات تجاری و فرهنگی ایفا می‌کند در کنار سهمی که در بازار اشتغال دارد و نیز پیامدهای روحی و روانی حاصل از آن، عیار این صنعت را بیش از پیش در این دوران نمایان ساخته است.
کشور بزرگ ایران با تمام پتانسیل‌ها و شایستگی‌هایی که دارد همواره در آرزوی کسب جایگاه در خور شأن، طی طریق کرده اما همچنان در حسرت این آرزو مانده است.
سفرهای داخلی در ایران با توجه به اینکه محدود به دو مقطع زمانی و تحت تأثیر فصل‌های بهار و تابستان با توجه به تعطیلات نوروزی و نیز پایان فصل درس و مشق‌ها، انجام می‌گیرد مهمترین عامل ادامه حیات نهال ضعیف گردشگری ایران محسوب می‌گردد. موج‌های حاصل از به جریان افتادن این سفرها، تقویت و توسعه زیرساخت‌ها را در صنعت گردشگری به دنبال دارد که می‌تواند شرایط بهتری را برای جلب گردشگران خارجی فراهم آورد. هر چند رونق و تداوم گردشگری داخلی نیز به نوبه خود، عامل پرقدرتی در روند توسعه یک کشور محسوب می‌گردد.
طی سالهای گذشته، خصوصاً سالهای آغازین دهه نود، به دلایلی از جمله رشد تعداد خودروهای شخصی، شاهد رشد و افزایش قابل توجه سفرهای داخلی در کشور بودیم که این روند همچنان در حال پیشرفت می‌باشد. نتیجه این حرکت جا به جایی میلیون‌ها ایرانی در نقاط مختلف کشور را به همراه دارد. صرف نظر از حجم قابل توجه گردش مالی و تأثیری که بر بازار کار و درآمدهای شهرها و نقاط مقصد می‌گذارد. نکته مهم پیامدهای روحی و روانی است که موجبات پویایی، شادابی و نشاط و سرزندگی را در جامعه رقم می‌زند. اثراتی که انسان امروزی با توجه به دغدغه‌های مختلف و مشکلاتی که زندگی شهرنشینی و مصرف گرایی برای او به وجود می‌آورد، مانند خون نیاز اساسی به حساب می‌آید.
متأسفانه به نظر می‌رسد این مهم، تأثیری بر تصمیم گیری‌ها و برنامه‌ریزی‌های مسئولین نمی‌گذارد. مسائل و مشکلات مصرف انرژی، خصوصاً بنزین آنقدر فراز و فرود و حاشیه پیدا کرد تا در نهایت، فصل سفرهای تابستانی را قبل از آغاز به اتمام رساند.
در حالی که بسیاری از خانواده‌ها در روزهای پایانی مدارس و دانشگاهها، آماده مسافرت بودند اعلام ناگهانی طرح سهمیه بندی بنزین، شوک بزرگی در جامعه ایجاد کرد. جدا از هجوم و نابسامانی‌های پیش آمده در شب اول سهمیه بندی، بسیاری از برنامه‌های مردم، خصوصاً در راستای اجرای سفرهای تابستانی، تحت تأثیر این امر، دچار بی‌نظمی شد و رقم قابل توجهی از میزان سفرهای قابل پیش بینی، عملاً انجام خانه نشین شدن میلیون‌ها نفر در سراسر کشور و از بین رفتن شرایط سفر برای بسیاری از مردم، هزینه‌های زیادی را بر کشور تحمیل خواهد کرد و تأثیرات غیر قابل شمارش در بخش‌های مختلف، خصوصاً از نظر راندمان و کارآیی افراد خواهد گذارد. با در نظر گرفتن رابطه‌ای که بین حالتهای روانی و عدم نشاط و سرزندگی در یک جامعه با میزان جرم و جنایت، کاهش تولید، عدم رشد و توسعه مناسب و ... وجود دارد عمق این جریان بیشتر نمایان می‌گردد.
بدون شک بزرگترین ضربه را در وهله اول لایه‌های مختلف، خصوصاً اقشار متوسط و کم درآمد جامعه و در وهله دوم سرمایه‌گذاران و شاغلین صنعت گردشگری کشور، متحمل می‌شوند.
از دست رفتن فصل مهمی از سفرهای داخلی، ضربات جبران ناپذیری بر پیکرده بخش خدماتی کشور در این صنعت وارد می‌آورد. اگر چه سیاست‌های دولت مبنی بر راه‌اندازی سفرهای ارزان قیمت، می‌توانست نقطه شروع خوبی برای رونق گردشگری داخلی باشد. اما به نظر می‌رسد دغدغه جدید مردم، این برنامه را تحت تأثیر قرار دهد چرا که در کشور ما بیش از 90 درصد مسافرت‌ها با خودروهای شخصی انجام می‌پذیرد و فرهنگ مسافرت در قالب تور و به صورت گروهی، هنوز فرهنگی غریب به نظر می‌آید. هر چند پیش بینی می‌گردد با توجه به وضعیتی که سوخت خودروهای شخصی پیدا کرده، گرایش مردم در استفاده از خودروهای عمومی و توجه به ناوگان حمل و نقل عمومی کشور بیشتر شود و در نتیجه وضعیت تورهای داخلی بهتر از گذشته نمو پیدا کند، اما در برابر خیل جمعیتی که برنامه سفرشان متوقف می‌گردد، رقم بسیار ناچیزی خواهد بود.
به نظر می‌رسد گردشگری نیز با تمام حرفها و حدیث‌هایی که پیرامون آن به وجود آمده، سرنوشتی به جز خارج شدن و دور شدن از آنچه در برنامه چهارم و پیش بینی شده بود، نخواهد داشت. هر چند که در بخش زیر ساخت‌ها شعارها و برنامه‌هایی وجود دارد اما بدون حضور مردم برداشتن هر قدم، هر چند کوتاه، باز سخت است.
اگر چه مسئولین همواره مردم را به آرامش دعوت می‌کنند و مرتباً از نبود مشکل در مسیر استفاده مردم از سوخت می‌گویند اما با توجه به جریانهای پیش آمده اخیر در باطه با زمان، نحوه و میزان سهمیه بندی سوخت در میان کانون‌های اجرایی و سیاست گذاری کشور، سخت است کسی به وضعیت موجود اعتماد کند و بر آن شود سهمیه سوختش را طی یک سفر چند روزه مصرف نماید. خصوصاً آنکه میزان سوخت اکثر خودروهای کشور بسیار بالاتر از آنچه که پیش بینی شده می‌باشد و در ضمن هنوز رقمی در حدود یک تا یک و نیم میلیون خودرو کارت سوخت دریافت نکرده‌اند.
در کشور ما با توجه به نبود ناوگان حمل و نقل عمومی مناسب و ضعف زیر ساخت‌های این بخش استفاده از خودروی شخصی، امری اجتناب ناپذیر است.
طبق آمارها در نوروز امسال بیش از 40 میلیون سفر در داخل کشور انجام پذیرفت که بیش از 90 درصد از طریق خودروهای شخصی صورت گرفته‌است. حال با توجه به این آمار، در نظر بگیریم تأثیری که سهمیه بندی سوخت در روند انجام سفرهای فصلی می‌گذارد.
عدم کسب درآمد برای فعالان و دست اندرکاران صنعت گردشگری کشور در فصل پر مسافرتی چون تابستان، به معنی پیوستن تعداد زیادی از این افراد به بازار داغ بیکاری کشور.

طنازی در شب سهمیه‌بندی!

خیابان هزارویکشب كرمان را خلوت كردند!

خودکشی با بنزین

بنزین و اعصاب

راستش میون این همه مطالب جدی سیاسی و اقتصادی و ... خوندن بعضی از مطالب می تونه خیلی جالب توجه و مفرح باشه. این مطلب رو هم تو این وبلاگ گذاشتم شاید خوندنش برای شما هم جالب باشه... 

تجمع رانندگان آزانس مسافري درون شهري در اعتراض به نحوه سهميه بندي بنزين

خبر بالا مربوط به ايسنا منطقه كوير است

تعطيلي ۵ واحد صنفي(پیتزا روما، بستني و آب ميوه پرتقال، ۲ شعبه آيس پك و يك شعبه آي سوپك) در خيابان هزار و يكشب كرمان به دليل شلوغي و تجمع بيش از  حد!

عكس:وحيد قرايي 

سرانجام پس از کش و قوس های فراوان اعضای شورای شهر کرمان با انتخاب ابوالقاسم سیف الهی به عنوان شهردار شهر کرمان موافقت کردند. او یکی از اعضای اصلاح طلب شورای فعلی شهر کرمان بود.

سیف الهی معاونت شهرداری کرمان در زمان علی مهاجری و معاونت سازمان جهاد کشاورزی کرمان در زمان مهندس فتوت را تجربه کرده است.

قبل از وی مهندس فتوت از سوی اصلاح طلبان به عنوان کاندیدای شهرداری کرمان معرفی شده بود که با مخالفتهای شدید اصولگرایان شورای شهر انتخاب او منتفی شد.

دکتر حسین شریعت که فردی مستقل از لحاظ سیاسی به حساب می آید جانشین سیف الهی در شورای شهر کرمان خواهد شد. 

دیشب برای کرمانی ها هم شب پرحکایتی بود...غافلگیری از خبر سهمیه بندی و صف های کیلومتری ماشینها و اعصاب ناراحت مردم و درگیری لفظی و گاهی فیزیکی در پمپ بنزین ها و نگرانی از افزایش سایر قیمت ها و  آغاز جیره بندی...

این است حکایت ما در هزاره سوم....

عكس: وحيد قرايي

يك مقايسه كوچولو

اين هم شاه داماد و صاحب ولوو

اين تخم مرغ هم براي رفع چشم زخم بايد ميشكست

هر كسي هم كه دوربين داشت از اين وولوي عروس عكس گرفت...

بلا تکلیفی در اداره کل حفاظت محیط زیست کرمان

در حالیکه چند هفته پیش رضا درخشانی مدیرکل حفاظت محیط زیست کرمان در زمانی کمتر از ۲ سال فعالیت خود در این سمت از سوی مقامات مافوق به نوعی کنار گذاشته شده و استعفا داده بود، سرپرست جديد اين اداره كل نيز تنها يك روز در محل كار خود حاضر شد و عطاي حضور در اين سمت را به لقايش بخشيد و حاضر به ادامه همكاري نشد!

هنوز از دلايل اين اقدام اطلاعي در دست نيست ولي اين كه با وجود مشكلات زيست محيطي موجود در استان كرمان، اداره كل حفاظت محيط زيست استان كرمان مدتهاست كه مديريت با ثبات ندارد موضوعي است كه نبايستي به راحتي از آن گذشت و مسئولان ارشد استان كرمان بايستي نسبت به آن پاسخگو باشند.

راه حل‌های آقای جامعه‌ شناس

هجوم آلومینیوم به نماهای شهری

سیما کارآموزیان/اختصاصی بام کویر

این روزها تقریبا همه چیز روی مد پیش می‌رود حتي نمای ساختمان‌ها. در گذشته نوع معماری و نمای بناها تابعی بوده است از نوع فرهنگ و زندگی اجتماعی و شرایط آب و هوایی یک منطقه. اما امروز آن‌ها که پول بیشتری دارند ساختمان‌های خود را بر اساس آخرین ژورنال‌های معماری سفارش می‌دهند و نمای ساختمان خود را نیز از روی عکس‌های رنگی همین ژورنال‌ها انتخاب می‌کنند.

یکی از مدهایی که امروز در شهر كرمان رايج شده است و بیشتر در نمای ساختمان‌ها استفاده می‌شود به کارگیری آلومینیوم در ساخت نماهاست.

از هر گوشه‌ی شهر که عبور می‌کنید حداقل یکی دو نمای طوسی رنگ جلب توجه می‌کند که بیننده را به یاد شهرهای بزرگ ينگه دنیا می‌انداز تا شهري کویری مثل کرمان.

 مهندس حمید جلالی‌نژاد،يكي از دیگر مهندسان معماری و شهرسازی در کرمان عقیده جالبی دارد و آن این‌که در همه‌ی زمینه‌ها حتی در ساخت نماهای ساختمان‌ها این‌که مخاطب چقدر هنر دوست باشد مهم است. در واقع هر فرد در منظر شهر تاثیر دارد.

او مشکل نماهای نازیبا در سطح شهر را کم شدن ارتباط مردم با طبیعت می‌داند و البته این‌که شهر در دست شهرسازان نیست.

جلالی درخصوص استفاده از نماهای آلومینیومی می‌گوید: «نمي‌توان گفت نمای آلومینیومی نباشد، استفاده از این ماده صنعتی مانند یک موجی است که می‌آید و می‌رود همان‌طور که موج استفاده از نماهای شیشه‌ای فروکش کرد. این موج در تمام دنیا می‌آید مهم این است که مهندسان معمار ما چه تاثیری روی آن بگذارند.»

وی تاکید می‌کند: «امروز ما درمعماری بیشتر دنبال تجدد هستیم تا تمدن. نمایی را که می‌توان با سنگ و خشت حتی زیباتر ساخت باآلومینیوم می‌سازیم، اجرای این‌گونه نماها تابعیت ما را هم نشان نمی‌دهد.»

جلالی  خاطر نشان می‌کند:« در حال حاضر استفاده از نمای آلومینیومی سر جای خودش نیست به عنوان مثال محله "ته باغ لله را ببینید، وقتی انتهای این کوچه تاریخی ساختماني با نماي آلومینیومی ساخته می‌شود در واقع بخشی از هویت شهر از بین می‌رود. او به یک نکته‌ی دیگر اشاره می‌کند که ساختمان‌های ما اکثرا کپی‌برداری از ژورنال‌های معماری هستند و جای تاسف دارد که امروز حتی در دانشگاه‌ها نیز معماری ژورنالیستی تدریس می‌شود.»

در نهایت جلالی در خصوص ساخت نماهای آلومینیومی می‌گوید:«علم در حال پیشرفت است و ما نمی‌توانیم جلوی آن را بگیریم. اما من به شخصه استفاده از نماهای آلومینیومی را به دو جهت توصیه نمی‌کنم. اول این‌که پول نفت بابت آن را مملکت خارج می‌شود و از طرفی بخشی از ذخایر معدنی صرف نماسازی می‌شوند و در حالی‌که می‌تواند صرف تولیدات مهم دیگری شوند.»

يكي ديگر از مهندسان معماري و شهرسازي كرمان به استفاده‌ي نامناسب از مصالح در ساخت نماها اشاره می‌کند و به‌عنوان نمونه می‌گوید: «متاسفانه نماهای آلومینیومی در شهر کرمان رواج پیدا کرده بیشتر به یک مد تبدیل شده است و باید به آن به‌صورت یک مشکل فرهنگی نگاه کرد این مد قطعا اعتبار چندانی هم نخواهد داشت.»

مهندس مجيدرفعتی تاکید می‌کند: «آلومینیوم می‌تواند به‌طور موضعی در جاهایی به کار گرفته شود اما نباید به مثابه یک متریال اصلی در ساخت نماها استفاده شود. اما متاسفانه امروز در کرمان شاهد هستیم این ماده‌ی صنعتی در ساخت نمای منازل مسکونی یک طبقه نیز استفاده می‌شود.» او تصریح می‌کند: «شاید استفاده از آلومینیوم در ساخت نمای یک کارخانه یا پاساژ به جا باشند اما برای یک منزل مسکونی که باید فضایی گرم و صمیمی داشته باشد قطعا مناسب نیست.»

رفعتی به این نکته اشاره می‌کند که این ماده‌ي صنعتی با اقلیم کرمان سازگاری ندارد و می‌افزاید: «هر چند که می‌توان با استفاده از تکنیک‌هایی این ماده را با محیط سازگار کرد اما فی‌نفسه چندان با شرایط آب‌وهوایی کرمان سازگاری ندارد.

 این مهندس معماری و شهرسازی تاکید می‌کند: «استفاده از این مواد به طور انبوه جایگاهی در تاریخ معماری کشور نخواهد داشت و مثل کف روی آب از زمین می‌رود همان‌طور که در دهه‌ی 50 هم استفاده از مواد پلاستیکی رواج پیدا کرد و امروز هیچ اثری از آن نیست.»

رفعتی به این نکته نیز اشاره مي‌کند که بین ماده ساختمانی و فرم ساختمان باید نسبتی وجود داشته باشد و از طرفی هر ماده ساختمانی پتانسیل‌های خاص خود را دارا است و اگر ما می‌خواهیم از آلومینیوم استفاده کنیم باید به طور موضعی و در جایگاه خودش از این ماده ساختمانی استفاده کنیم.

اما آیا هیچ نظارتی بر ساخت‌ نماهای ساختمانی وجود دارد؟

رفعتي در این رابطه می‌گوید: «هرچند که این مهم در دستور کار شهرداری قرار دارد اما فعلا نظارتی در این زمینه اعمال نمي‌شود.»

وي تصریح می‌کند: «ما دو تجربه‌ي ناگوار زلزله‌ بم و زرند را پشت سر گذاشته‌ایم و این باعث شده مسوولین شهرداری یا سازمان مسکن به عنوان ناظران کیفی در این مقوله با یک نگاه یک سویه به امر ساخت وساز بنگرند و بیشتر مقاوم سازی را مد نظر داشته باشند تا زیبا سازی.»

او تصریح می‌کند: «هر چند که مقاوم سازی اهمیت بسیار زیادی دارد و استان کرمان هم بهای سنگینی بابت عدم توجه به آن در زلزله‌های اخیر پرداخت کرده است اما باید توجه داشت که عدم توجه به زیبا‌سازی نیز پیامدهای خودش را خواهد داشت.»

رفعتی تاکید می‌کند: «پیامدهای عدم مقاوم‌سازی سریع خود را نمایان می‌کند و امروز ما عواقب کوتاهی در این زمینه را دیده‌ایم، اما تجربه کوتاهی و سهل‌انگاری در زیباسازی کند و بطنی صورت می‌گیرد و در یک پروسه طولانی مدت عمل مي‌کند و شاید این دلیلی باشد که هم‌اکنون به این مبحث چندان توجهی نمی‌شود. در واقع چون اضطراری نیست این پرونده روی میز کار مسوولان چندان دیده نمي‌شود در صورتی که مقوله‌ی‌ زیباسازی تاثیرات بنیادی خواهد گذاشت.»

وی بار دیگر بر لزوم نظارت بر ساخت نماهای شهری اشاره می‌کند و می‌گوید: «واقعیت این است که شهرداری آن‌قدر با مسایل گوناگون روبه‌روست و آن‌قدر الویت‌های متفاوت دارد که بحث زیباشناسی در رده‌های پایین اولویتی قرار می‌گیرد و به نظر می‌رسد که خود مهندسان معماری و شهرسازی باید نگاه جدیدتری به این مقوله داشته باشند.»

ريشه يابى زمين لرزه هاى متعدد در كرمان

وحید قرایی/اختصاصی ایران

خارج كردن بى ضابطه آب هاى زيرزمينى در كرمان موجب افزايش فضاهاى خالى در رسوبات سطحى و زيرزمينى و كم شدن مقاومت اين لايه ها در برابر زلزله شده است.
مسعود ناظم زاده شعاعى، معاون سازمان زمين شناسى جنوب خاورى كشور با بيان اين مطلب گفت: از آنجايى كه شكست لايه هاى زيرزمينى در مناطق خالى از آب اتفاق مى افتد، نشست زمين موجب وارد شدن خسارت بيشترى در اين لايه ها مى شود. وى با بيان اين كه در بم چنين مطالعه اى نشده است، افزود: تخريب هايى كه در لايه هاى زمينى شهر بم صورت گرفته مى تواند ناشى از نشست زمين باشد.
وى با اشاره به وجود گسل هايى كه در استان كرمان هستند، تصريح كرد: گسل نايبند يكى از اين گسل ها است كه از بشروييه در خراسان جنوبى تا بم در استان كرمان ادامه دارد و گسل هايى نظير سيرچ، شهداد، چهار فرسخ و سروستان را نيز دربر مى گيرد. وى مى افزايد: «بخش زيادى از اين گسل در مناطق بيابانى قرار دارد و آبادى مهمى را در بر نمى گيرد اما ظاهراً زلزله ويرانگر طبس حاصل فعاليت يكى از شاخه هاى فرعى آن بوده است».
اين كارشناس زمين شناسى، گسل نايبند را يكى از پرتكاپوترين «زون» هاى گسلى استان مى داند كه موجب زلزله هاى شديدى در بم، سيرچ، شهداد و گلباف شده است. اما گسل «كوهبنان» نيز در استان كرمان نقش زيادى در رخداد زمين لرزه هاى تازه در شمال اين استان داشته است.
به گفته وى، گسل كوهبنان با طول ۳۰۰ كيلومتر در راستاى شمال باخترى ـ جنوب خاورى موجب زمين لرزه هاى شديدى نظير زمين لرزه هاى گور (صد سال پيش)، چترود و روستاهاى اطراف زرند (داهوئيه و گيسك) شده است. وى مى افزايد: «ظاهراً زلزله هاى تازه و مكرر در زرند و راور حاصل فعاليت هاى يك گسل فرعى عمود بر آن است كه بر اثر حركات زمين ساختى گسل كوهبنان فعال و اينك به گسل «هوتكن» معروف شده است».
او در مورد گسل «جيرفت كهنوج» نيز عنوان مى كند: «اين گسل از شمال تا حوالى رودان قابل رديابى است كه در جلگه جيرفت شامل دو گسل شرقى و غربى است كه در يك صد سال گذشته فعاليت داشته اند اما موجب تخريب آنچنانى نشده اند».
برخى نظريات باستان شناسى حكايت از اين دارد كه حركات اين گسل ها و زمين لرزه هاى ناشى از آن، بارها تمدن هايى را در اطراف هليل رود از بين برده است و نوع خانه سازى اين منطقه در ساليان دور بنا به همين لرزه هاى ويرانگر بوده است.
وى سپس به گسل «نائين ـ بافت» و «بافق ـ باغين» اشاره كرده و گفت: «آثار فعاليت هاى اين گسل ها بر روى زمين مشخص است اما گزارشى از تخريب به علت حركت آنها نداشته ايم».
معاون سازمان زمين شناسى جنوب خاورى كشور با اشاره به اين كه به خطرزايى گسل «رفسنجان» و گسل «راور ـ بهاباد» نيز نبايد بى توجه بود در مورد گسل «ماهان» در نزديكى شهر كرمان اظهار داشت: آن چه از اين گسل روى سطح زمين مشخص است از حوالى شهر «راين» تا خود ماهان قابل رديابى است كه امتداد آن به سمت كرمان است، اما به علت وجود تپه هاى شنى و فعاليت هاى كشاورزى شايد روى آن پوشيده باشد و اظهارنظر دقيق در اين مورد نيازمند مطالعات بيشتر است.
وى در پاسخ به اين سؤال كه آيا كرمان بر روى گسل قابل توجهى واقع شده است، گفت: «پاسخ در اين مورد يك نظر شخصى است زيرا زمين ريخت شناسى (ژئومورفولوژى) منطقه اى كه شهر كرمان بر آن واقع است ناشى از كردار يك سامانه گسلى است ولى به دليل اين كه شهر كرمان در طول ساليان طولانى مسكونى بوده و اطراف آن كشاورزى مى شده است، ظاهراً آثار گسل پوشيده شده و اظهارنظر قطعى در اين مورد منوط به مطالعات دقيق با وسايل و امكانات پيشرفته است».
در اين حال استان كرمان به يك شبكه لرزه نگارى پيشرفته نياز دارد تا در چند نقطه از استان نصب و تمامى رخدادهاى زمين لرزه اى منطقه را پوشش بدهد كه اين امر تاكنون محقق نشده است و اطلاعات زمين لرزه اى كرمان از ديگر مناطق نظير بافق، تهران و پايگاه هاى كشورهاى خارجى دريافت مى شود.
در اين ميان رعايت برخى مسائل محيطى نيز مورد غفلت واقع شده است كه موجب مى شود حتى امواج متوسط زمين لرزه در گذر از زير سازه ها خسارات زيادى وارد كنند.
وى به مورد ديگرى نيز در شهر كرمان اشاره كرد و گفت: «مسأله زيست محيطى ديگر، بالا بودن فاضلاب شهر كرمان است كه در هنگام زمين لرزه منجر به پديده اى با عنوان «روان گرايى» مى شود كه در اين پديده آب و ماسه از زمين فوران مى كند و موجب تخريب سازه هاى روى آن مى شود».
ناظم زاده تأكيد مى كند كه براى حل اين مشكل لازم است تا شبكه فاضلاب شهرى كرمان با سرعت بيشترى به بهره بردارى برسد تا خطرات اين پديده كاسته شود.
در ادامه جواد كمالى معاون عمرانى استاندار كرمان در اين باره اظهار داشت: «۹۵ درصد ساختمان هاى روستايى و ۸۵ درصد ساختمان هاى شهرى در استان كرمان غيرمقاوم هستند.» همين موضوع نشان مى دهد كه تناسبى ميان احتمال بالاى خطرات ناشى از زمين لرزه هايى به بزرگى ۶ ريشتر و مقاومت ساختمان ها در استان كرمان وجود ندارد.
در عين حال پراكندگى گسل هاى موجود در استان كرمان و زمين لرزه هاى ويرانگر در سيرچ، شهداد، گلباف، بم و زرند در دهه هاى ۶۰ تا ۸۰ عمق اين خطر را بيشتر نشان مى دهد كه بايد با مقاوم سازى هرچه بيشتر بناها تهديدها را بسيار كم كرد.

طبق اخبار رسیده از آخرین جلسه ی شورای شهر کرمان ۴ عضو اصولگرای شورای شهر کرمان با خروج خود از جلسه انتخاب شهردار کرمان مانع از انتخاب شهردار جدید شهر کرمان شدند.

بنا به این گزارش "آبستراکسیون" اصولگرایان شورای شهر باعث شد تا پرونده ی انتخاب شهردار کرمان همچنان باز بماند. ظاهرا این افراد حتی با گزینه هایی که از نظر اصلاح طلبان گزینه های دست اول هم نیستند مشکل دارند و حاضر به انتخاب شهرداری که به هر عنوان گزینه مورد نظر اصلاح طلبان باشد موافق نیستند.

به هر حال لجبازی و به تعبیری خودخواهی ۴ نفر در شورای شهر کرمان باعث شده است تا شهرمان مدت بیشری را بدون شهردار بگذراند.

انقلاب رسانه هاي نوين

اطلاعات و ارتباطات همواره يکي از محورهاي تسلط قدرت حاکم و در عين حال جريان هاي بديل و مقاومت و تغييرات اجتماعي بوده است. تسلط بر افکار مردم که ارتباطات امکان آن را فراهم مي آورند موضوعي است مرکزي. تنها از راه شکل دادن به افکار توده هاست که قدرت ها بر جامعه تسلط مي يابند و در عين حال از همين مجرا ست که تحول و تغيير پديد مي آيد.

سرکوب فيزيکي و فکري بي شک يکي از ابعاد اساسي قدرت حاکم است. اما اگر خلقي به طور عميق تصور خود را از مسائل تغيير دهد و به شيوه ديگري و به ويژه توسط خود بيانديشد، هيچ قدرتي توانايي مقابله با آن را ندارد. شکنجه تن بسيار کمتر از شکل دادن به انديشه موثر است و از اين روست که ارتباطات مخوف ترين ابزارهاي قدرت اند. تفکر جمعي ( که جمع رياضي تفکر افراد در ارتباط با هم نيست بلکه انديشه اي است که همه چيز را از درون جامعه جذب و سپس در آن پخش مي کند)، در بستر ارتباطات است که شکل مي گيرد. در واقع ازاين بستر است که تصاوير، اطلاعات و نقطه نظرها نشئت مي گيرند و تجربه به واسطه سازو کارهاي ارتباطاتي در سطح عمومي منتقل مي شود و پخش مي گردد.

همه آنچه ذکرشد با شدت تمام در مورد جوامع ما صادق اند. جوامعي که در آنها شبکه هاي ارتباطي در تمام سطوح از جهاني به محلي و از محلي به جهاني گسترش يافته اند. درنتيجه رابطه با قدرت حاکم که عامل شکل دهنده تمام جوامع و عنصر تعيين کننده در تحول آنهاست، بيش از پيش در حيطه ارتباطات است که شکل مي گيرد.

در جوامع معاصر، سياست بلافاصله بعدي رسانه اي پيدا مي کند. موضوعات مورد توجه سيستم سياسي و تصميماتي که از آن بيرون مي آيد، صحنه نمايشي براي رسانه هاست که به دنبال همراه کردن شهروندان با خود و يا کم کردن دشمني آنان با خويش هستند.

اين نه به معني آن است که قدرت به طور مطلق در دست رسانه هاست و نه اينکه تصميمات توده ها فقط در ارتباط با مطالب آنها شکل مي گيرد.تمام تحقيقات انجام گرفته در مورد ارتباطات از مدتها پيش نشان داده اند که تا چه اندازه مردم در اين رابطه « فعال » عمل مي کنند و نه « غير فعال ».

از سوي ديگر، رسانه ها، در درون خود داراي سيستمي براي سنجش ميزان توانايي شان در تحت تاثير قرار دادن مردم هستند. آنها بيش از هر چيز شرکت هايي با الزام داشتن سودآوري اند و بايد هرچه بيشتر مخاطب داشته و مرتب بر تعداد آنها بيافزايند. آنها عموما داراي عملکردي متنوع اند ودر رقابت با هم قرار دارند و بايد به ميزان رقباي خويش داراي اعتبار باشند. علاوه بر اين، آنها براي خود الزام هاي ديگري از نوع اخلاق حرفه اي و روزنامه نگاري نيز قائل اند (واسطه هاي بين رسانه ها، مردم* و کميته هاي اخلاقي و غيره). در نتيجه يک رسانه تنها به دنبال پيچيده کردن و يا دستکاري و عوض کردن اطلاعات نيست.

با اين همه ما بايد توجه خود را بر روي ٢ گرايش متمرکز کنيم. از يک سو، روزنامه نگاري متعهد، رسانه را همچون ابزاري ايدئولوژيک استفاده مي کند. اين امر مدتها يک نقص به حساب مي آمد چرا که باعث از بين رفتن خاصيت « واقع بيني » يک رسانه و منجر به از دست دادن مخاطب هاي آن مي شد. از اين رو روزنامه هايي که خود را « ارگان احزاب » معرفي مي کردند عملا همگي يا از بين رفته اند و يا داراي مشکلات بنيادين انتشار هستند. با اين همه به نظر مي رسد که اين وضع در حال تغيير است و تعهد عميق ايدئولوژيکي مي تواند خيلي سودآور هم باشد. به عنوان مثال Fox News، يکي از کانال هاي اصلي تلويزيون در ايالات متحده (شعبه New Corps که به Ropert Murdoch تعلق دارد) بخش بسيار با اهميتي از مخاطبين محافظه کار آمريکا را با دفاع دربست از تزهاي نئومحافظه کاران طرفدار حمله به عراق در سال ٢٠٠٣ از آن خود کرد.

گرايش دومي که امروز مشاهده مي شود مربوط به از دست دادن استقلال روزنامه نگاران حرفه اي است در مقابل صاحب کارانشان. در همين جاست که بخش بزرگي از بازي پيچيده فريب و تحت تاثير قرار دادن رسانه اي نهفته است.

يک بررسي در نيمه سال ٢٠٠٤ (١) سعي در توضيح اين مسئله داشت که ٤٠ درصد امريکايي ها هنوز در آن زمان بر اين باور بودند که صدام حسين و القاعده با هم همکاري نزديک داشته و داراي سلاح هاي کشتار جمعي در عراق هستند و اين مسئله يکسال پس از آن که تمام شواهد خلاف اين امر با جزئيات تمام در دسترس بود. اين بررسي ارتباط هاي مابين ماشين تبليغاتي دستگاه اداري بوش و توليدات سيستم رسانه اي را روشن کرده و نشان داده بود که بعضي از دستکاري هاي خبري بدون اينکه سانسور و يا دستور مستقيمي براي تغيير محتوي در ميان بوده باشد، اتفاق افتاده بودند.

تمام اينها البته فقط بخش قابل رويت کوه يخ است. چرا که نفوذ رسانه ها بر روي سياست فقط به دليل آنچه که انتشار مي يابد نيست بلکه به دليل آن چيزهايي است که منتشر نمي شود. همان هايي که پنهان نگاه داشته شده و از روي آن با سکوت عبور مي شود. فعاليت رسانه اي بر عملکردي دوجانبه استوار است : در ذهن مخاطبان (مردم) تنها آن چيزي مي ماند که در رسانه ها حضور دارد. قدرت اصلي رسانه ها در توانايي آنان در پنهان کردن و پوشاندن اطلاعات و نهايتا پديد آوردن عدم آگاهي عمومي است .

ضرورت مطرح بودن در رسانه ها براي حضور در صحنه سياسي رابطه ارگانيک با زبان رسانه اي که هم در تلويزيون و راديو و هم در نشريات و اينترنت رايج است به وجود مي آورد. رسانه ها زبان ويژه خود را دارند که البته کاملا سبک تکلم مستقلي نيست اما چيزي شبيه به آن است.

ساده ترين و در عين حال قوي ترين پيام رسانه اي تصوير است و ساده ترين پيام تصويري چهره آدمي است. رابطه اي ارگانيک مابين رسانه اي کردن سياست و محور قرار دادن افراد (شخصيت ها) در رسانه ها و در سياست وجود دارد. وقتي در سرنوشت سياسي يک فرد با انبوه تصاوير آن غرق مي شويم که اغلب با دستکاري و فريب هاي رسانه اي نيز همراه است، ديگر نظرات و برنامه هاي سياسي اهميت خود را از دست مي دهند و هيچ کس به آنها (شايد هم به حق!) توجهي نمي کند.

پيروزي سياست در « حول شخصيت » ها باعث مي شود که قانع کننده ترين شکل مبارزه ايدئولوژيک حمله به افرادي باشد که سمبل يک پيام هستند. دروغ و شايعه پراکني بدين ترتيب به هنر مسلط در سياست تبديل مي شود. يک پيام منفي پنج بار بيش از يک پيام مثبت تاثير مي گذارد. تمام احزاب در اين منجلاب فرو مي روند و به خبرسازي و دستکاري اخبار مشغول مي شوند. و آنهم بي آنکه اين رسانه ها باشند که آنها را به اين کار وا دارند. اين امر بيشتر توسط واسطه ها و شرکت هاي متخصص در اين کار (officines) انجام مي پذيرد.

با اين همه، رابطه اي مستقيم مابين رسانه اي کردن سياست و « حول شخصيت » ها قرار دادن آن با رسوايي ها و يا به کارگيري افتضاحات سياسي وجود دارد که عمومي شدن آن در پانزده سال گذشته باعث قتل نمايندگان مجلس، بحران هاي دولتي و يا حتي بحران رژيم شده است.

همه اين ها باعث بحران عميق مشروعيت سياسي کنوني در سطح جهاني شده است. چرا که رابطه اي روشن واستوار و هرچند نه يگانه، مابين به کارگيري افتضاحات، رسانه اي شدن افراطي صحنه سياسي و عدم اطمينان شهروندان به سيستم وجود دارد. اين بدگماني خود را در نظرسنجي اي نشان داد که توسط سرويس هاي سازمان ملل متحد انجام گرفت که بر اساس آن دوسوم ساکنين کره خاکي دولت هاي خود را نماينده خويش نمي دانند.

در واقع ما در مقابل يک بحران مشروعيت قرار داريم. اما در شرايطي که دولت ها و مسئولين سياسي و احزاب مورد اطمينان نيستند هنوز اکثريتي از مردم وجود دارند که معتقدند مي توانند کساني را که به نام آنها سخن مي گويند تحت تاثير قرار دهند. آنها در ضمن بر اين باورند که قادرند جهان را تنها توسط اراده و ابزارهاي خويش تغيير دهند. شايد همين ها باشند که در حال توسعه شگفت آور آن چيزي در جهان ارتباطات هستند که من آن را ارتباطات توده اي انفرادي (Mass Self Communication) ناميده ام.

از لحاط تکنيکي اين ارتباطات توده اي انفرادي هم شامل اينترنت مي شود و هم شبکه درحال گسترش تلفن هاي همراه. امروز مي بايست حدود يک ميليارد کاربرد اينترنتي و دو ميليارد مشترک تلفن هاي همراه وجود داشته باشد. دوسوم ساکنين کره زمين مي توانند حتي در جاهايي که برق و خطوط تلفني وجود ندارد توسط تلفن همراه ارتباط برقرار کنند. در فاصله زماني کوتاه، انبوهه اي از شکل هاي نوين ارتباط پديد آمده است. افراد سيستم هاي ارتباطي خود را آفريده اند : پيام تلفني (SMS)، وبلاگ (blogs) و... . ارتباط رايانه به رايانه (P٢P) (٢) انتقال هر نوع داده ديجتالي را امکان پذير مي سازد. بين ماه هاي ژانويه و مه ٢٠٠٦ رقم وبلاگ ها از٢٦ ميليون به ٣٧ ميليون رسيده است. به طور متوسط هر ثانيه يک وبلاگ به وجود مي آيد يعني ٣٧ ميليون در هر سال. مطالب ٥٥ درصد از وبلاگ ها سه ماه پس از گشايش هنوز به روز مي شود. مقدار وبلاگ ها امروز ٦٠ برابر سال پيش ارزيابي مي شود. رقمي که هر شش ماه دو برابر خواهد شد.

در حالي که زبان انگليسي در آغاز زبان مسلط بر روي اينترنت بود، امروز تنها زبان يک سوم سايت ها است. زبان هاي چيني و سپس ژاپني، اسپانيايي، روسي، فرانسوي، پرتغالي و کره اي به مرور جاي خود را باز کرده اند. آن چيزي که در اين مورد اهميت دارد تنها وجود وبلاگ ها نيست بلکه ارتباطاتي است که مابين آنها به وجود آمده و سبب پيوند آنها به يکديگر از يک سو و تماسشان با ديگر حوزه هاي ارتباطي مي شود (يعني همان چيزي که تکنولوژي RSS امکان پذير مي سازد (٣)).

اين پديده شکل اجتماعي نويني از ارتباطات را به وجود آورده است که در عين حال توده اي است اما به طور انفرادي توليد و دريافت مي شود و تاثير مي گذارد. با اين همه در سرتاسر جهان به ابزاري در خدمت جنبش هاي اجتماعي تبديل مي شود اگرچه اين جنبش ها تنها استفاده کنندگان اين ابزار جديد بسيج و سازماندهي نيستند. رسانه هاي سنتي به نوبه خود با استفاده از توان تجاري و رسانه اي شان به اين جريان پيوسته ودر حال به وجود آوردن وبلاگ هاي هرچه افزون تري حول خويش اند. با اين همه اين واقعيت وجود دارد که جنبش هاي اجتماعي و مقاومت هاي فردي توان آن را يافته اند که بر رسانه هاي بزرگ تاثير گذاشته، اطلاعات را کنترل کنند و در صورت لزوم آنها را تکذيب کرده و يا حتي توليد نمايند.

جنبش جهاني شدن بديل (آلترموندياليست) بر عليه سرمايه داري حاکم، از سالها پيش اينترنت و تمام امکانات ارتباطي را نه تنها همچون ابزاري براي سازماندهي بلکه محلي براي گفتگو و تبادل نظر به کار مي گيرد. اين جنبش بدين ترتيب توان تاثيرگذاري بر روي رسانه هاي حاکم را يافته است. امري که از جمله توسط Indymedia و يا مجموعه اي از شبکه هاي اجتماعي امکان پذير گشته.

به وجود آمدن شبکه هاي مستقل ارتباطي حتي مورد توجه رسانه هاي سنتي تر قرار گرفته است. تلويزيون هاي مستقل، مثل OrfeoTV در بولونيا (ايتاليا)، leaTVZa در پاريس، Occupen las Ondas در بارسلون، TV Piquetera در بوينس آيرس و همچنين تعداد زيادي از رسانه هاي بديل که در ارتباط شبکه اي با يکديگر قرار دارند، يک سيستم جديد اطلاعاتي را به وجود آورده اند.

حتي معاون رئيس جمهور سابق آمريکا، آقاي آلبرت گور نيز به اينکار اقدام کرده و يک شبکه شخصي تلويزيوني به وجود آورده است که ٤٠ درصد برنامه هاي آن توسط مخاطبين اش تهيه مي گردد. مبارزات انتخاباتي براي رياست جمهوري نيز تحت تاثير اين جنبش رسانه اي قرار گرفته اند. بين سال هاي ٢٠٠٤ - ٢٠٠٣، آقاي هوارد دين، کانديداي رياست جمهوري در امريکا، افزايش محبوبيت اش را مديون توان سازماندهي خود توسط اينترنت مي باشد (٤).

موضوع مهم ديگر « بسيج سياسي عمومي و ضربتي ناگهاني » توسط تلفن همراه است که از ده سال پيش به پديده اي تعيين کننده تبديل شده است (٥). اين ابزار بسيج کننده که همچون تيغي برنده عمل مي کند و بر شبکه ارتباطي بين تلفن هاي همراه استوار است، تاثيرات قابل توجهي در کره جنوبي، فيليپين، اوکراين، تايلند، نپال، اکوادور و فرانسه گذاشته است. در مواردي اين تاثيرگذاري فوري بوده است مانند برکناري نخست وزير تايلند آقاي بومي بول آدول يادژ (Bhumibol Adulydej) در آوريل گذشته، يا در اسپانيا هنگام شکست حزب مردمي آقاي خوزه ماريا آزنار در انتخابات مارس ٢٠٠٤ در روز بمب گذاري هاي مادريد، زماني که تحت تاثير شوک اين حادثه و عزاي جامعه، به نظر مي رسيد که هرگونه حرکت سياسي غيرممکن باشد، ميليون ها پيام بر روي تلفن هاي همراه، که افشاگر تلاش دولت براي گذاشتن مسئوليت اين حوادث بر گردن جنبش استقلال باسک (ETA) بودند، سازماندهي تظاهرات عظيمي را امکان پذير ساختند.

تمام اين ها البته به اين معني نيست که در يک سو رسانه هاي در خدمت قدرت قرار دارند و در سوي ديگر آنهايي که با جنبش اجتماعي همراه اند. زيرساخت هاي تکنولوژيکي در خدمت هر دوي آنها هستند. اما وجود و گسترش شبکه هاي الکترونيکي براي جامعه امکان کنترل و نظارت بهتر و دخالت را فراهم مي آورد : امري که بسيار پرتوان تر از سازماندهي سياسي براي جريان هايي است که در سيستم سنتي شرکت ندارند.

در حالي که دمکراسي رسمي و ظاهري درگير بحراني بنيادين است، و شهروندان ديگر به نهادهاي دمکراتيک شان اعتقادي ندارند، آنچه در جلوي چشم ما با ظهور اين ارتباطات توده اي انفرادي شکل مي گيرد به يک بازسازي مدل هاي سياسي شباهت دارد. هرچند نمي توان به راحتي درباره آينده آنها نظر داد.

اما مي توان از يک چيز مطمئن بود : سرنوشت نبرد در عرصه ارتباطات تعيين مي شود و گوناگوني نوين ابزارهاي تکنولوژيکي بر آن تاثيري اساسي دارند. در واقع اين نبرد، کهن ترين درگيري تاريخ بشر است که از همان آغاز، دلمشغولي رهايي انديشه هاي ما را دارد.

*****************

پاورقي ها

١) NDLR. براساس تحقيق انجام گرفته توسط دانشگاه ماري لند در اکتبر ٢٠٠٣، ٦٠ درصد امريکايي ها و ٨٠ درصد آنهايي که Fox News را نگاه مي کنند، فکر مي کردند که لااقل يکي از مسائل زير حقيقت دارد : - سلاح هاي کشتار جمعي در عراق پيدا شده است. - شواهد جدي همکاري بين القاعده و عراق وجود دارد. - افکار عمومي جهاني از دخالت نظامي آمريکا در عراق حمايت مي کند.

Lire Eric Klinenberg, “ Contestation de l’ordre médiatique américain ”, Le Monde diplomatique, avril 2004,

٢) NDLR. P٢P به مدل شبکه رايانه اي گفته مي شود که در آن بر عکس شبکه هاي سنتي هر عضو در عين حال نقش مشتري و يا سرويس دهنده را بازي مي کند.

٣) NDLR. يک جريان RSS (Really Simple Syndication)، يک استاندارد براي همراه کردن (در ارتباط با هم قرار دادن) محتوي سايت هاست. اين امر روزتر شدن سريع وبلاگ ها و يا سايت هاي اطلاعاتي را امکان پذير مي سازد. http://fr.wikipedia.org/wiki/P2p

٤) NDLR. آقاي دين که در سال ٢٠٠٤ پرطرفدارترين کانديداها در درون حزب دمکرات براي انتخابات رئيس جمهوري از سوي حزب محسوب مي شد و از جان کري شکست خورد.

٥) Voir Manuel Castells, Jack Linchuan Qui, Mireia Fernández Ardevol et Araba Sey, Mobile Communication and Society, A Global Perspective, MIT Press, Boston, 2006, 392 pages, 25,01 euros